จบสมบูรณ์ไปแล้วนะครับสำหรับ ตำนานบทใหม่ ซามูไรทรูปเปอร์ (Yoroi Shin Den Samurai Troopers) ซึ่งถ้าจะพูดกันตามตรง ก็เป็นเรื่องที่สนุกเกินคาดอยู่เหมือนกัน แต่ก็มีอะไรที่เกินความคาดหมายเยอะ โดยเฉพาะเนื้อเรื่องในช่วงครึ่งหลังที่เร่งเครื่องอย่างกับรถไฟเหาะแถมสาดดราม่าใส่กันรัวๆ จนคนดูปรับอารมณ์กันแทบไม่ทัน
ในช่วงครึ่งแรก เหมือนเป็นการแนะนำตัวละครและเซ็ตติ้งเรื่องในภาคใหม่ ที่มีความเป็นวัยรุ่น หนังเพลง และการนำเอาตัวละครจากภาคแรกมาปรากฎตัวให้เราได้คิดถึง (ในมุมที่คาดไม่ถึง) แต่พอครึ่งหลัง โทนเรื่องกลับต่างไปจากครึ่งแรกพอสมควร การปรากฎตัวของศัตรูที่แท้จริงที่โคตรแข็งแกร่ง และปริศนาความเป็นมาของไก และรามางะ ที่ถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างน่าสนใจมาจนถึงบทสรุปในตอนท้ายเรื่อง
ทว่าการเร่งเนื้อเรื่องในช่วงครึ่งหลัง ก็ทำให้เราได้เห็นแผลใหญ่ในเรื่องนี้ ก็คือเราไม่ได้รู้สึกอินกับตัวละครอื่นในเรื่องเลย ทั้งพวกซามูไรทรูปเปอร์ 5 คน (ไม่นับไก) กับสิบผู้กล้าที่จนถึงตอนนี้ก็ยังจำชื่อกันแทบไม่ได้ คือนอกจากตัวละครจะเยอะแล้ว การเกลี่ยบทยังทำได้ไม่ดี ทั้งที่ตัวละครออกแบบมาได้น่าสนใจ แต่พื้นที่ในการเล่าเรื่องกลับมีน้อยมาก ขนาดซามูไรทรูปเปอร์รุ่นแรกอุตส่าห์กลับมารวมกันครบทีมยังมีบทบาทเป็นแค่ตัวประกอบถึงขนาดบทพูดยังไม่ค่อยมีเลย ซึ่งตรงนี้ผมว่าน่าเสียดายมากๆ
ในส่วนงานภาพ ก็ถือว่ารักษาคุณภาพได้ดี แต่พอฉากต่อสู้ ก็จะเปลี่ยนจากงาน 2D เป็น 3D ที่ยังรู้สึกว่าซีนและอารมณ์ยังโดดอยู่ ไม่ได้รู้สึก Seamless เป็นเนื้อเดียวกัน แต่ที่ชดเชยก็คือเพลงประกอบที่ทำได้ดี โดยเฉพาะในช่วง climax ตอนสุดท้ายที่ขมวดเรื่องราวของไกและรามางะได้ค่อนข้างลงตัว
โดยรวมแล้วถือเป็นอนิเมที่ดี ดูสนุก แต่ถ้าถามว่าอินไหม โดยส่วนตัวยังรู้สึกว่า มันให้อารมณ์ที่แตกต่างจาก Samurai Troopers ภาคแรก มากไปหน่อย จนรู้สึกเหมือนเรื่องราวในโลกขนานมากกว่าภาคต่อ (แต่ก็เป็นภาคต่อจริงๆนะ) กระแสตอบรับเอาจริงๆ ช่วงครึ่งหลังรู้สึกว่าน้อยลงกว่าครึ่งแรกมากๆ แต่จบแบบนี้ก็ถือว่าลงตัวแล้ว ไม่ค้างคาใจอะไร แถมความรู้สึกอยากได้ฟิกเกอร์ของภาคนี้ ก็ลดน้อยถอยลงไปด้วยเช่นกัน คือถ้าเทียบกันแล้ว ผมยังอยากได้เกราะคิโคเทย์ของภาคแรกมากกว่าฮาโอเทย์อีก
ปล.ตอนจบของเรื่อง แอบชาแมนคิงนะฮะ…