บก. หมี

แกะกล่องต่อดิบ : 1/72 Scale Combat Armor Dougram

อนิเมเรื่อง Fang of the Sun Dougram (แต่เราอ่านว่าดาแกรม) เป็นผลงานของซันไรส์ในปี 1981 ที่ดูแล้วอาจจะไม่คุ้นหูกันมากนัก แต่ผลงานเรื่องนี้ถูกนับให้เป็น Real Robot ที่ประสบความสำเร็จสูงต่อจาก “กันดั้ม” แถมมีความยาวถึง 75 ตอนไม่โดนตัดจบด้วย ซึ่งในความทรงจสมัยเด็กของผม บ้านเราเคยมีของเล่นชุดนี้เป็นหุ่นแถมขนม “ทอปจอย” ในปี 2527 โดยใช้ชื่อว่าหุ่นไดน่าเอ็กซ์ ซึ่งนั่นถือเป็นครั้งแรกที่ผมได้รู้จักกับ “ดาแกรม” แล้วรู้สึกว่า มันเท่มาก

ขนาดตัวตอนประกอบเสร็จเมื่อเทียบกับกล่อง

ผ่านไปหลายสิบปี ทาง Max Factory ได้นำ Combat Armor Dougram กลับมาทำเป็นพลาสติกโมเดลยุคใหม่ในปี 2014 แถมราคายังไม่สูงมากด้วย อยู่ที่ราว 3000 กว่าเยน ซึ่งผมเองก็ตามหามานานแต่ก็หาไม่ได้สักที เพราะบ้านเราไม่มีใครเอาเข้ามาอย่างเป็นทางการเหมือนพวกกันพลา จนกระทั่งได้เจอมันลดราคาอยู่ในร้านออนไลน์แห่งหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้เองครับ ก็เลยได้มันมาครอบครองในที่สุด ปิดฉากการรอคอยที่ยาวนานกว่า 30 ปีเสียที

ส่วนหัวอันเป็นเอกลักษณ์ของดาแกรม

ซึ่งปกติ ผมเองก็ไม่ค่อยได้ต่อโมของ Max Factory (เพื่อนๆ เรียกลุงแม็ก) บ่อยนัก แต่พอได้ลองก็รู้สึกนะครับ ว่าทำออกมาได้สัดส่วนสวยงาม แยกสีก็โอเคดี เสียที่เนื้อพลาสติกอาจจะไม่ดีเท่าบันไดขาประจำ บางชิ้นก็ตัดยาก ซ่อนตะเข็บไม่เนียน มีส่วนที่ประกบยากอยู่บ้าง บางจุดก็จำเป็นต้องใช้กาวไม่งั้นเอาไม่อยู่ คือถ้าใครต่อกันพลามาจนเคยตัว จะรู้สึกว่า มันต่อยากกว่ากันพลาระดับหนึ่ง แถมราคายังแพงกว่า และตัวเล็กกว่าด้วย แม้ตัวสเกลจะเป็น 1/72 แต่ขนาดมันพอๆ กับกันพลา 1/144 นะครับ เนื่องจากตัวดาแกรมในเรื่องนั้นสูงแค่ 9.63 เมตรเท่านั้น เล็กกว่ากันดั้มครึ่งนึงเลยล่ะ

ส่วนหัวเป็นชิ้นใสสามารถเปิดได้

ดาแกรมเป็นเรียลโรบ็อตที่ไม่มีอาวุธมากมายนัก เพราะในเรื่องนี้เป็นสงครามกองโจรกันเลยครับ แต่ก้มีอาวุธเด่นๆ อย่าง linear gun ที่แขนขวา และที่หลังติดตั้ง linear cannon เอาไว้ด้วย นอกจากนี้ในชุดที่ผมได้มา ยังแถม rocket pod ซึ่งเป็นอาวุธในช่วงท้ายเรื่องสำหรับติดตั้งบริเวณส่วนหัวเพิ่มเข้ามาด้วยครับ ก็ถือว่าคุ้มดีเหมือนกัน

rocket pod บริเวณส่วนหัว

ในส่วนของจุดขยับนั้นก็ถือว่าทำได้ดีครับ การแยกสีก็ทำได้ดี ติดอยู่จุดเดียวคือสติ๊กเกอร์น้ำหรือ decal ที่ให้มาเยอะมาก ซึ่งเอาจริงๆ ถ้าไม่ติดมันก็สวยอยู่ระดับหนึ่งนะ แต่พอติดแล้วก็ดูดีขึ้นไปพอสมควร แต่อาจจะต้องเสียเวลากับมันมากหน่อย ตัวผมเองก็ติดไปราวๆ 50% เท่านั้น ซึ่งในบางจุดนั้นสามารถแยกสีได้แต่ก็ยังทำเป็น decal ออกมาแทน และพวก decal นี่ถ้าติดพลาดก็คือพลาดเลยนะครับ แก้มือไม่ได้ด้วย แต่มันก็สวยกว่าสติกเกอร์ปกติจริงๆ นั่นแหละ ดูแล้วสมเป็นเรียลโรบ็อตดี

ในภาพรวมก็ถือได้ว่าเป็นพลาสติกโมเดลที่ทำออกมาได้ดีครับ แต่ถ้าเทียบกับกันพลาก็อาจจะราคาแพงไปหน่อย แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเพราะมันเป็นหุ่นจากอนิเมเก่าที่ไม่ได้ดังเท่ากันดั้มด้วย (แม้คนออกแบบจะคนเดียวกันก็เถอะ) ซึ่งจริงๆ โมของลุงแม็ก (เรียกรวมๆ ว่า Plamax) นี่ก็มีตัวที่น่าสนใจอยู่อีกหลายตัวเลยครับ ไว้มีโอกาสเหมาะๆ อาจจะหามารีวิวกันอีกละกัน หลังจากที่เคลียร์ของดองที่เหลือก่อนนะ..